volg ons via

Twitter

Meer blog

Hoe korter de rok hoe vrijer?

Deze statusupdate verscheen vanochtend in mijn Facebooktijdlijn:
“In Frankrijk neemt de minister, die over vrouwenrechten gaat, stelling tegen de grote merken die hun type Islamitische hoofddoekjes en zwemkleding brengen. Mark&Spencer met een burkini bvb, H&M met hun Islamitische hoofdddoeken serie, en Dolce & Gabbana idem dito. Wellicht een manier om het electoraat van Marine le Pen weer richting de socialisten te bewegen. Hoe dan ook: ik ben het volledig met haar eens. Haar kritiek richt zich tegen de controle op- en de vrijheid van de vrouw. De ontwikkeling van de vrijheid van de vrouw ging gelijk op met het korter worden van de jurkjes. De vrouwen bevrijding werd gereflecteerd in de mode. Nu zien we het omgekeerde gebeuren. Ik kijk er telkens weer van op hoe de verworven vrouwenrechten zo te grabbel worden gegooid door de feministen in Nederland die in een cultuur spagaat zitten en juist een handje helpen door hun totale absentie in de discussie over de Islamitische kleding en de positie van de vrouw.”
Ik hou van de minirok, loop er graag in, ook al ben ik inmiddels 46. Ik noem mezelf ook met trots feminist. Je zou hieruit kunnen concluderen dat het adagium ‘de bevrijding van de vrouw is gelijk opgegaan met het korter worden van de rok’ opgaat en dat alle kledingvoorschriften om bepaalde lichaamsdelen te bedekken bij voorbaat verdacht zijn?  Ik weet het niet, mij lijkt het toch vooral te gaan om het zelfbeschikkingsrecht van de vrouw in kwestie. Persoonlijk word ik meestal ook blijer van een vrouw in minirok dan van een langerokkenzwartekousentype en de ingepakte hijabdraagster, maar dat de bevrijding in een korte rok zit? Dat gaat me niet alleen te ver, dat wekt argwaan, zeker als die uitspraak van een man komt. Of de zogenaamde seksuele bevrijding in de sixties en seventies wel zo bevrijdend voor de vrouw was, daar zijn al vaker vraagtekens bij gezet.

Ja, ik laat zelfbewust mijn benen de vrije ruimte, meestal ingepakt in kleurrijke fantasiepanty’s of leggings. Zaligmakend is dat niet. Mijn vrijheid zit niet in mijn benen en sterker nog, ik ben me er heel goed van bewust dat ik het risico neem minder serieus genomen te worden als politiek geëngageerde intellectueel zoals ik me ook afficheer. Dat risico neem ik heel bewust, maar ik kan me ook heel goed voorstellen dat je daar een andere keuze in maakt. Zoals ik me kan voorstellen dat je tegelijk moslima en feministe bent en het als uitdaging ziet om te spelen met mode en je religieuze en culturele identiteit. In Istanbul jaren terug heb ik prachtige voorbeelden gezien en ook in het Haagse straatbeeld kom ik ze regelmatig tegen. Prachtig gedrapeerde hoofddoeken, van piratendoekje tot Bedoeïnelook. Een doorn in het oog van de fundamentalisten, een lust voor het oog voor alle anderen. Een stuk mooier én vrijer dan menig meisje in naveltruitje en hotpants.

Daarbij: als de burkini ervoor zorgt dat meisjes en vrouwen zich meer bewegingsruimte toe-eigenen, dan is dat toch toe te juichen?

Plaats een reactie

captcha

Please enter the CAPTCHA text