volg ons via

Twitter

Meer blog

Bijstand is geen basisinkomen

Verschillende gemeentes in Nederland gaan experimenteren met een beperkte vorm van een basisinkomen. Dat lijkt goed nieuws voor de voorstanders én de sceptici. De manier echter waarop dit experiment vorm krijgt is begrijpelijk vanuit de overheid bezien, maar doet ook een wenkbrauw fronsen. Het basisinkomen wordt ingezet als onvoorwaardelijke bijstand. Het gaat hier om een groep mensen die gemakkelijk uit de kaartenbakken te vissen is. De steekproef is als het ware al getrokken, al is deze niet bepaald a-select tot stand gekomen. Het is ook begrijpelijk omdat de bijstand binnen de invloedssfeer van de gemeente ligt, men gaat erover zogezegd. Bovendien kost het geen extra geld, die uitkeringen moesten toch betaald, er kan als het ware meegelift worden met een bestaand systeem.

Dat er soepeler omgegaan wordt met de mogelijkheden bij te verdienen in de bijstand en al helemaal met de verplichting tot een tegenprestatie zoals die in de huidige vorm gestalte krijgt, is op zich goed nieuws. Dat het basisinkomen ingezet wordt om meer beleidsruimte op dit terrein te creëren is logisch. Over de legitimiteit van dit experiment echter valt te twisten. Waarom voor de mensen in de bijstand en niet voor hen die met werken ternauwernood hun hoofd boven water houden. Onder deze groep betrekkelijk veel kunstenaars en idealisten die hun kostje in een combi van los-vast baantjes en tot sociaal ondernemerschap veredeld vrijwilligerswerk bij elkaar schrapen? Juist van die groep valt te verwachten dat een basisinkomen publieke meerwaarde creëert. Zowel voor de gemeente als voor deze groep zelf is er een prikkel om een bijstandsuitkering aan te vragen, onder de noemer van een basisinkomen. Moeten we daar blij mee zijn?

Wat wil de overheid met de experimenten bereiken? Meer beleidsruimte creëren om een humaner bijstandsregime tot stand te brengen? Of uitzoeken welke effecten de invoering van het basisinkomen zal hebben? Het eerste doel wordt ermee bereikt, al is de vraag of men de perverse neveneffecten ervan meegenomen heeft in de afweging. Het tweede doel echter wordt niet gediend. De groep bijstandsgerechtigden is niet representatief voor de Nederlandse bevolking als geheel.

Plaats een reactie

captcha

Please enter the CAPTCHA text