volg ons via

Twitter

Meer blog

Vluchtelingen en vernieuwing democratie

Het pleidooi van scp-directeur Kim Putters dat de komst van vluchtelingen een vernieuwing van de democratie vergt, is me uit het hart gegrepen. In het videocollege vernieuwing lokale democratie , gebruik ik de inrichting van een plein en het overnemen van bewoners van een wijktheater als voorbeeld, geen slechte voorbeelden daar niet van, maar – eerlijk is eerlijk – wel een beetje in de categorie ‘geneuzel op de vierkante centimeter’. Goed om het mechanisme uit te leggen, nog beter om het vervolgens toe te passen op zaken waar echt wat in het geding is. Zoals de opvang van vluchtelingen. Hoe krijgen we voor elkaar dat hier een democratisch proces over op gang komt, een politieke afweging waarin zoveel mogelijk mensen betrokken worden? Zie ook mijn vorige blog hierover.
Hoe doe je dat, zo’n breed maatschappelijk debat in gang zetten? Ik heb nog weinig bevredigende antwoorden gezien. Ook Kim Putters praat er over in termen van middelen en minder over manieren waarop. Ja, het inzetten van digitale middelen is een goed idee om veel mensen te bereiken, maar je wilt ook dat er een constructief proces op gang komt. Hoe?

Profiteurs en geluksbrengers
Er loopt momenteel een democratic challenge Is het een idee om deze uitdaging toe te voegen aan het bonte palet van 99 ingediende initiatieven? En kunnen we dan ook meteen de categorie slimme initiatieven vanuit de samenleving meenemen? Zoals de airbnb voor vluchtelingen in Berlijn? Burgers komen met slimme oplossingen, en met alle respect maar dan heb ik het niet over de donatie van dekens en voedsel. Ik heb het over andere manieren van opvang, andere manieren om de vluchtelingen onderdeel te maken van onze maatschappij. Of de manier van opvangen zoals we dat altijd deden voldoet, in grootschalige asielzoekerscentra waar ze gehospitaliseerd worden, is sterk de vraag. Kan ons systeem het aan om niet meteen te denken in rechten op een uitkering, gebaseerd op het beeld dat we arme, slachtoffers binnen halen die geholpen moeten worden en weinig zelf kunnen? Hoe doorbreken we dat beeld? Volgens mij kunnen we alle denk, doe en droomkracht gebruiken, van zoveel mogelijk mensen. Burgemeesters, als jullie dan daadwerkelijk de wereld regeren, kunnen jullie dan niet het voortouw nemen om in elke stad snelkookpansessies te organiseren? Doetanks, creatieve sessies, labs. Hoe je het beestje noemt doet er niet toe, het gaat erom zoveel mogelijk mensen te mobiliseren om in korte tijd heel veel voor elkaar te krijgen. Vergeet dan aub niet om ook vluchtelingen zelf hier zoveel mogelijk bij in te schakelen.
Rob Wijnberg heeft natuurlijk helemaal gelijk als hij stelt dat de frames waarin vluchtelingen nu benoemd worden – als slachtoffer of als gelukszoekende profiteur – vooral dom zijn. Hij pleit voor een derde frame: dat van geluksbrenger waar ‘wij’ van kunnen profiteren. Maar wie is die wij? Bovendien blijft de vluchteling ook in zijn frame ‘de ander’, degene over wie gesproken wordt, degene die een stem wordt gegeven. Hoogste tijd dus voor een podium voor de Syrische vluchtelingen zelf. Ik heb tot nu toe 1 blog van een Syrische vluchteling gezien, er zijn er vast meer? En zo niet, kunnen we dat dan niet faciliteren, om maar eens een heel lelijk woord met een soms mooie uitwerking te gebruiken?

2 reacties op “Vluchtelingen en vernieuwing democratie”

  1. Ik verwacht van burgemeesters als Van der Laan dat zij het goede voorleven. Dat zij de bevolking niet vertellen dat er een asielzoekerscentrum komt, maar dat hij zegt: ik heb een vluchtelingengezin in huis genomen, wie is de volgende?

Plaats een reactie

captcha

Please enter the CAPTCHA text