volg ons via

Twitter

Meer blog

Vulkanische verkenningen: we dansen vrolijk verder?

De economie groeit weer licht en ook de huizenmarkt schijnt aan te trekken. Goed nieuws? Ligt eraan vanuit welk perspectief je kijkt. Voor de hypothetische huizenbezitters is het fijn dat de hypothetische waarde van hun huis stijgt. Hypothetisch, omdat niet zij maar de bank grotendeels hun huis bezit en zij een schuld aan de bank hebben, krediet dat de banken grotendeels uit het niets gecreëerd hebben. De waarde van het huis wordt door tal van factoren bepaald, maar wordt in ieder geval kunstmatig hoog gehouden door de staatssubsidie op kopen: juist ja, de hypotheekrenteaftrek. Makelaars, projectontwikkelaars en vermogensbezitters wrijven zich vergenoegd in de handen, huizenbezitters lenen zich een molensteen om de hals die hen prikkelt tot een economische ratrace, starters op de woningmarkt en huurders hebben het nakijken. Oh wacht daar was ook nog wat te halen, de scheefhuurders, foei, wat een profiteurs, zij die ooit voor een sociale huurwoning in aanmerking kwamen en nu toch heus genoeg verdienen om ook een ‘volwassen’ prijs te betalen. Zeker als zij op gewilde plekken in de stad wonen, zien ze hun huur de komende tijd flink oplopen. Zo flink dat een aantal van hen eieren voor hun geld kiest en op de pof een huis ‘koopt’ voor een te hoog bedrag. Kunstmatig hoog. Wat doet het met de diversiteit in de stad, als huren stijgen naar de marktwaarde en alleen de laagste inkomen in aanmerking kunnen komen voor huurtoeslag?
Economische groei betekent vooral groei van de schuldenberg, bovendien zit in het kapitalistische systeem ingebakken dat de topvermogensbezitters, de 1% rijksten, steeds rijker worden. Thomas Piketty schreef er een magnus opum over, met overtuigende cijfers van over de hele wereld. Ook Nederland opent langzaam de ogen, de mythe dat wij een land zijn dat gelijkheid hoog in het vaandel heeft staan begint scheuren te vertonen. Niet alleen is Nederland een belastingparadijs voor multinationals, ook blijkt dat in ons vlakke landje de 1% zo’n 25% van het vermogen in handen heeft. Daarmee zijn we in 1 klap van vlak naar een van de meest scheefgegroeide landen van Europa gezakt . We maken ons zorgen over een groeiende onderklasse, maar zouden ons evengoed zorgen moeten maken over de groeiende laag superrijken, ook zij zingen zich los van de maatschappij, los van elk normbesef. Decadentie en verval. De duistere kanten van rijkdom komen hier ongenadig aan de oppervlakte. Rijkdom gebaseerd op roof in plaats van op ruil van reële waarde. Verblindende rijkdom gebaseerd op crimineel gedrag.

En wat doen wij? Wij die ons een beetje bewust zijn van de grandioze gekte van het systeem? Er knaagt iets in ons. Dit kan toch niet goed blijven gaan, maar ja wat doe je eraan? We dansen – al dan niet vrolijk – verder, op de vulkaan. Intussen hebben we allemaal al eens ergens gelezen dat het systeem toch echt op instorten staat. Dat we helemaal het ergste niet hebben gehad. Sommigen van ons bereiden zich erop voor en bouwen aan lokale veerkracht. Buurtenergiecoöperaties, stadslandbouw en andere lokale voedselsystemen, het delen van voorzieningen, het ruilen, alternatieve geldsystemen (community currencies): het is ontegenzeggelijk in opkomst. Anderen gaan nog een stapje verder en denken mondiaal, in wereldwijde commons. Volgens de Belgische denker Michel Bauwens, oprichter van de p2p (peer-to-peer)foundation, kunnen we op die manier de wereld redden, in een gelijknamig boek doet hij dit uitvoerig uit de doeken. In Equador brengt hij onder de naam FLOK-society zijn ideeën momenteel in praktijk. Hij verkent daar op uitnodiging van de regering de mogelijkheden voor een nieuw soort economie gebaseerd op de commons. Open source hardware – met eenvoudige middelen in elkaar te zetten tractoren bijvoorbeeld op basis van vrij beschikbare ontwerpen – kunnen daar een grote rol in spelen.
Of we hiermee de wereld redden? Veelbelovende ontwikkelingen zijn het hoe dan ook. Voor wie graag wil blijven dansen, ook op de vulkaan, maar het beest ook ‘recht in de bek wil kijken’ en mee wil dromen en denken over nieuwe vergezichten, kom 17 en 18 mei naar Op de vulkaan, tevens side event van Ouisharefest dat van 5-7 mei in Parijs plaatsvindt onder het thema: the age of communities. Ouishare connector Amanda Jansen geeft een terugkoppeling en gezamenlijk gaan we aan de slag met het ontwerpen van alternatieven, vanaf de vulkaan kijken we naar nieuwe horizonnen onder het motto ‘als je niet in dromen gelooft, komen ze ook niet uit’.

Plaats een reactie

captcha

Please enter the CAPTCHA text