volg ons via

Twitter

Meer blog

Niks te klagen

 

Ik klaag wat af op een dag. Het is nooit genoeg en het is nooit goed. Ik wil een vaste baan, ik wil geen vaste baan, ik wil freelance klussen, ik wil alleen artistieke klussen, ik ben een kunstenaar, ik ben een schrijver. Wat ben ik eigenlijk? Kan ik wel iets?  Ik klaag vooral dat ik niet weet wat ik ben of wat ik met mijn leven aan moet. Terwijl er zoveel rijkdom is in mijn leven. Ik heb heel veel talenten, ik kan schrijven, ik kan tekenen, ik ben aardig goed met mensen, ik ben creatief, best lief, en leuk gezelschap al zeg ik het zelf. Soms een beetje teveel aan het woord, soms iets te enthousiast of te chaotisch. Soms in paniek, soms in de put. Maar al met al, is er veel rijks aan mij. Ik ben gezegend met een schat van een man, een geweldige ex, heel veel mooie vrienden en een lieve familie. Het leven is mij eigenlijk heel goed gezind. En als ik om me heen kijk, geldt dat wel voor heel veel mensen om me heen. We hebben een dak boven ons hoofd, mooie kinderen, lieve huisdieren en een warme familie, al dan niet door geboorte. We leven in een welvarend land en we hebben niks te klagen. Niemand gaat hier dood van de honger en niemand hoeft op straat te slapen in principe. En wat doen we? We zeuren en klagen dat het een aard heeft. Het is crisis voor en crisis na, alles wordt minder en alles gaat slechter. We hebben allemaal minder te besteden en China en India streven ons voorbij. Het is gedaan met het Westen, de ondergang van het Avondland is nabij.

Is dat zo? En, zo ja, is dat heel erg? Zien we door dat gezeur heen niet wat we wel hebben? Eten, drinken, lieve mensen om ons heen en een dak boven ons hoofd? Niks meer nodig toch? Ik zie China en India om het hardst concurreren om hun economische obesitas te voeden, zonder dat de mensen daar vrij van keuze zijn, zijn ze vrij om te kopen wat ze wordt aangeboden. Ik zie dat daar groeien en groeien en ik zie dat wij daar allang niet meer bij kunnen aanhaken. En dat we dat ook helemaal niet moeten willen. Daar ligt onze kracht niet (meer). Onze kracht zit hem in onze creativiteit om nieuwe oplossingen te zoeken en in ons vermogen ons met elkaar te verbinden. De toekomst zit in samen, de rijkdom van samen in verscheidenheid. De toekomst zit in andere wegen naar geluk, de rijkdom is niet langer in biljetten uit te drukken, het zit hem in het onbenoembare , in de vanzelfsprekendheid van de vrijheid om te doen wat je wil en nieuwe werelden te scheppen. Crisis geeft ons nieuwe rijkdom. De rijkdom van ons allemaal met onze mogelijkheden. Niks klagen, vormgeven!

 

Kom op 24 maart naar ons verrijkersontbijt en kom je rijkdom delen ter voorbereiding voor een nieuwe editie van Op de Vulkaan in juni, datum volgt nog.

Eén reactie op “Niks te klagen”

  1. Waar vind ik info over het Verrijkersontbijt op 24 maart?

Plaats een reactie

captcha

Please enter the CAPTCHA text