volg ons via

Twitter

Meer blog

Complot

Toen mijn destijds 17-jarige zoon mij enkele jaren geleden om de oren sloeg met verwijten dat ik de waarheid niet onder ogen wilde zien, de waarheid dat we allemaal marionetten zijn in de wereldomspannende handen van de Illuminati, kon ik dat relatief makkelijk wegwuiven. Ach, het extremistische elan van de jeugd, dat trekt wel bij tot een gezonde, kritische houding. Nu echter steeds meer mij als intelligent en redelijk voorkomende volwassenen in alle ernst de verhalen tot in detail herhalen en zelfs mijn vader dit weekend enthousiast kwam aanzetten met een spiri-boek ‘Wanneer worden we wakker?’, raakte ik in opperste verwarring. Mijn vader, de nuchtere sociaal-democraat, tot zijn vut een keurige baan als maatschappelijk werker bij defensie, groot in klein verzet en zo de eerste burger die aldaar locatiehoofd werd. De man die in de jaren ’90 geheel volgens de heersende mode zijn spaargeld belegde in hopelijk winstgevende fondsen en die zich nu, ook volgens de mode, afzet tegen graaiende banken en makke schapen die zich het laten welgevallen.

Hoe kan dit? Gelooft mijn vader werkelijk in 1 groot wereldcomplot van donkere krachten die succesvol aan alle touwtjes trekken, net zo lang totdat iedereen aan hen onderworpen is? Geloven die slimme, redelijke vrienden en bekenden van me dat echt? Dat kan toch niet waar zijn?
Niet dat ik ontken dat er heel veel achter de schermen van de wereldpolitiek gebeurt waar wij geen enkele weet van hebben, dat die zaken niet voor niets achter de coulissen plaatsvinden, buiten het zicht van democratische controle. Niet dat ik ontken dat geld veel sterker politiek kapitaal is dan een formele positie in parlement of regering. Niet dat ik ontken dat er duistere bondjes worden gesmeed. Ik verzet me echter tegen de zwart-witte versimpeling van hen die het kwaad vertegenwoordigen tegenover de massa die zijn handen wast in onschuld. Ik verzet me tegen het idee van 99% tegenover de 1%. Was het maar zo’n feest zou ik bijna zeggen.

Hoe kan het dat steeds meer redelijke, slimme mensen zich bewegen richting complottheorieën om de huidige malaise te verklaren? Dat blijft de vraag. Ik zie eigenlijk drie met elkaar samenhangende motieven. Allereerst legitimeren dergelijke theorieën de gevoelde machteloosheid. ‘Ze doen toch wat ze willen.’ De andere kant van die medaille is het weglopen van de verantwoordelijkheid om als goed burger tegen het onrecht in het verweer te komen. ‘Heeft geen zin want het is toch allemaal allang voor ons besloten.’ en ook ‘speelt alleen machtshebbers in de kaart’. Daarmee samenhangend zie ik een derde motief, de behoefte schuld geheel bij de ander leggen. Het kwaad? Dat is de ander. Het kwaad? Dat kan ik toch niet zijn? Hebben wij met ons allen een aandeel gehad in de veroorzaakte ellende? Nee toch. Heb ik persoonlijk ook wel eens last van hebzucht en heb ik mijn ogen gesloten voor mijn vergaarde rijkdom over de ruggen van anderen? Onmogelijk. Zij daar, zij zijn de boosdoeners, het kwaad geschiedt en wij, wij de machtelozen, kunnen alleen maar hard roepen ‘het is 1 groot complot’. Niks aan te doen.

Complotdenken als een vorm van populisme? Jazeker. We zouden inmiddels wat lesjes geleerd kunnen hebben die toepasbaar zijn voor de omgang ermee. Serieus nemen bijvoorbeeld, respect tonen voor de aanhangers, een redelijke analyse erop loslaten en er tegelijk boven te staan. Een helse toer, wel een mooie opdracht voor de dames en heren politici. Dat wel.

Ik probeer intussen mijn zoon en enkele vrinden richting stembus te bewegen en met mijn vader voer ik diepe gesprekken over eerlijk kijken naar ieders aandeel, ook dat van jezelf, in het welvaren en welzijn van ons landje en onze planeet, waarbij ik schoorvoetend toegeef dat ik er zelf vaak ook weinig van bak. Ik trek nog maar een blikje bier uit de koelkast. Proost.

3 reacties op “Complot”

  1. Juliette, ik hoop dat je met de frase “spiri-boek” niet alle spirituele boeken van tafel veegt als niet relevant. Wellicht was het niet zo’n goed boek, of heeft je vader het niet helemaal begrepen.
    Als het in de spiritualiteit gaat om wakker worden, dan is dat een persoonlijke ontwaking uit de droom of illusie die het ego voortdurend schept. De illusie dat we afgescheiden zijn van elkaar (als mens) en het geheel (natuur/heelal) en dat we pas echt gelukkig en tevreden zullen zijn als we dat hebben gekregen wat ons zal vervullen. Om maar wat te noemen: Een carrière, een kind, een nieuwe auto, een nieuwe liefde, een zak chips en beter nog: veel geld! Want dan kunnen we alles krijgen wat we willen!
    De 99% van de mensheid is geen slachtoffer van 1%. Ze is slachtoffer van zichzelf. Al die egootjes die uit ontevredenheid, angst, spijt, verdriet etc. bezit, status, macht en genot najagen. De één wat meer dan de ander, maar met elkaar gaan we over lijken. We werken met ellebogen om hogerop te komen, eten goedkoop vlees waar dierenleed aan kleeft, vliegen nog maar eens naar Verweggistan omdat we met onze uitputtende carrière daar “recht” op hebben en we trekken zonder scrupules producten uit schappen die het verwoesten van de natuur met zich meebrengen want als je daar ook al over na moet denken dan “kun je wel bezig blijven”.
    Je sluit je verhaal af met: “kijken naar ieders aandeel, ook dat van jezelf”. Dat is precies enige aandeel dat je hebt. Ophouden met najagen van vervulling dat ergens in de toekomst te vinden zou moeten zijn. Zien dat je gevange bent van je eigen ego. Wakker worden!
    Als een substantieel deel van de mensheid daartoe in staat is zal naast een evenwichtiger samenleven met elkaar en onze planeet, het zogenaamde complot ook een illusie blijken. Dat is niet meer dan een idee dat we zelf (ons ego) in stand houdt. Het idee van “zij” tegen “mij”. Een onderscheid dat niet bestaat, zoals alle (goede) spiri-boeken dat vertellen…

  2. Ja, zoals er in elk genre publicaties prul zit, zelfs in wetenschappelijke ;-)

Plaats een reactie

captcha

Please enter the CAPTCHA text