volg ons via

Twitter

Meer blog

Samen slimmer?!

Democratie in crisis. Crisis van de democratie. De liefhebber kan haar hart ophalen en haar agenda vol boeken met debatten, discussies, lezingen, denktankbijeenkomsten en allerhande andere concepten, die er meestal toch op neerkomen dat men naar deskundigen op een podium luistert, aansluitend een workshop volgt die die naam niet mag hebben, want te veel mensen in zaaltje met theateropstelling luisterend naar weer andere deskundigen voor in het zaaltje, met afsluitend een plenaire terugkoppeling van die workshops, die ook die naam niet mag hebben omdat de workshopleiders of onkundig zijn samen te vatten ofwel onwillig omdat ze hun eigen ei kwijt willen of een combinatie van beide.

Maar goed, dat is het voordeel van ouder worden: dat je bovenstaande als een onveranderlijk gegeven accepteert en openstaat voor kleine verrassingen. Een lezing bijvoorbeeld die nieuwe inzichten oplevert, of een geanimeerd gesprek bij de borrel na en interessante publicaties en activiteiten van alweer een stichting of netwerk. Zo ook bij de bijeenkomst een parlement met 17.6 miljoen zetels 11 april jongstleden. In een notendop: burgers willen het zelf doen en kunnen het ook zelf, mede dankzij de niet meer zo nieuwe media. Burgers lopen hierbij mijlenver voor op de overheid en de representatieve democratie in de huidige vorm voldoet niet meer. ‘Het systeem is doodziek, maar de vertegenwoordigers voelen zich kiplekker’, aldus Jacques Wallage, voorzitter van de Raad voor het Openbaar Bestuur.

De hoogste tijd voor de wisdom of the crowds. Of? Ja. Maar. Er is altijd een maar. Neem bijvoorbeeld de ideeën van Stef van Grieken. Hij pleit voor een transparantere overheid en wil dat alles openbaar is, als voorbeeld geeft hij de notulen van de ministerraad die pas na 20 jaar openbaar worden. Be-lach-e-lijk. Toch? Wallage repliceert: het in een coalitie regeren is een precaire aangelegenheid, voor de goede verhoudingen is het daarbij zaak dat niet al het gezegde meteen in de openbaarheid komt, niemand zou daarbij gebaat zijn. Van Grieken hoort het antwoord niet en eist volledige transparantie. Zijn grote voorbeeld: het Amerika van Obama. Pardon? Dit is politieke naïviteit van de bovenste plank. Zou het wellicht mogelijk zijn dat er zeer strategisch met deze transparantie wordt omgegaan? Wel eens van bliksemafleiders gehoord? Bovendien, ieder heeft recht op zijn geheimen, en als de burger dat recht niet gunt aan de politiek, dan zal de staat diezelfde burger des te harder gaan controleren. En dat is pas goed voor de democratie.
Van Grieken is bovenmatig slim, welbespraakt, communicatief en nog een whizzkid ook. En hij representeert ‘de’ Nederlandse burger? Was het maar zo’n feest zou ik bijna zeggen. Bijna, bij nader inzien zou het een saaie boel worden. Op zijn minst maar dat terzijde. Over welke burgers hebben we het eigenlijk? Wie wordt ingesloten en wie wordt, al dan niet impliciet, buitengesloten in het e-democracyverhaal? Daar ging het nauwelijks over afgelopen woensdag. Dat is dan weer jammer.

Wat er ook altijd gebeurt tijdens dergelijke bijeenkomsten: dat er iemand opstaat die droomt over het uitbannen van alle politieke verschillen, de handen ineen slaan en samen sterk tot een werkelijke consensus komen, in dialoog en niet in debat. Dan krijg ik pas echt jeuk. Trouwens, de wisdom of crowds werkt alleen als iedereen afzonderlijk tot een beslissing komt, dankzij de verschillen dus.

 

Reactiemogelijkheid is uitgeschakeld, maar trackbacks en pingbacks zijn open.